Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009

Κάτω από τη βροχή το αντίο...

Βρισκόμαστε.
Βρέχει.
Οδηγείς προς κάποια γνώριμη κατεύθυνση.
Φτάνεις στον προορισμό σου. Ένα μέρος οικείο. Τόσες φορές το επισκεφτήκαμε ερωτευμένοι...


Παρκάρεις.
Η βροχή δυναμώνει.
Σκέφτομαι πως όλα στη ζωή κάνουν κύκλους.
Όταν πρωτοβρεθήκαμε έβρεχε πολύ.
Όπως και τώρα που φθάνουμε στο τέλος.


Κοιτάω τη βροχή που πέφτει στο παρμπρίζ.
Πολλές πολλές σταγόνες.
Χάνομαι.
Όλα θολώνουν.
Δεν ξέρω αν είναι από τη βροχή, από τα μάτια μου ή από την καρδιά μου.






Μαρία.
11.09.2009

Δεν υπάρχουν σχόλια: