Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

Αθέτησις.



κι αν είπες


ότι τίποτα δε θα αλλάξει


όλα άλλαξαν


όλα αλλάζουν


και θα αλλάζουν







Υ.Γ.1.: "οὐδὲν πιστὸν" (Τίποτα δε μένει πιστό, αναλλοίωτο) - Χίλων


Υ.Γ. 2.: "Tout le plaisir de l' amour est dans le changement" (Όλη η απόλαυση του έρωτα έγκειται στην αλλαγή)- Μοlière








Μαρία,
30.08.2010

η εξομολόγηση μιας τελείας





«Θα ήθελα να έχω πιο πολύ μπόι.
Παρότι βρίσκομαι εδώ για να ξεκουράζονται
τα γράμματα,
μ' ενοχλεί που πάντα μπροστά μου υψώνεται
ένα κεφαλαίο.
Μου αρέσει που η ερωτευμένοι δε με ξέρουν
και είναι μεγάλη τιμή που με επέλεξε η σιωπή.
Στα νιάτα μου έκανα κι εγώ την επανάστασή μου,
αλλά το μόνο που κατάφερα ήταν να γίνω
μια άνω τελεία.
Όσο για το όνομα μου,
θα ήθελα ο τόνος να ήταν στο έψιλον».
Το ερωτηματικό σκύβει και της λέει:
«Κρυφάκουσα την εξομολόγησή σου

και θέλω να σου πώ
πως εγώ σ' έχω κορόνα στο σπίτι μου- ψηλά ψηλά
στον τοίχο ένα καρφάκι κι από κάτω το γαντζάκι μου
να κρεμούν οι άνθρωποι τις απορίες τους».




*Από το ομώνυμο βιβλίο του Λουδοβίκου των Ανωγείων
Ζωγραφική: Γιώργος Κόρδης





Μαρία,
29.08.2010

Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

Olas...







"Y las olas se llevaron mis palabras..."♪♫♪♪♫♪♪♫♪♪♫♪





María,

27.08.2010

Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010

Πόσο...


Τελευταία μέρα στο χωριό.
(Τελευταία μέρα για πολλά.)
Κάτω από την αυγουστιάτικη πανσέληνο, στο μπαλκόνι που μυρίζει γιασεμί και ακούει τα κύματα, που με έζησε τόσα καλοκαίρια, που το αποχαιρέτησα άλλα τόσα, σκέφτομαι...


"Τελικά πόσο πρέπει να απομακρυνθώ
για να απομακρυνθώ;"
*


Και το δάκρυ που κυλά μου δείχνει ότι ούτε εκείνο ξέρει την απάντηση.

*Κώστας Μόντης

Μαρία,
24.08.2010

Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2010

In Memoriam...


"Hier, c'était samedi et Marie est venue, comme nous étions convenus. J'ai eu très envie d'elle parce qu'elle avait une belle robe à raies rouges et blanches et des sandales de cuir. On devinait ses seins durs et le brun du soleil lui faisait un visage de fleur. Nous avons pris un autobus et nous sommes allés à quelques kilomètres d'Alger, sur une plage resserrée entre des rochers et bordée de roseaux du côté de la terre. Le soleil de quatre heures n'était pas trop chaud, mais l'eau était tiède, avec des petites vagues longues et paresseuses. Marie m'a appris un jeu. Il fallait, en nageant, boire à la crête des vagues, accumuler dans sa bouche toute l'écume et se mettre ensuite sur le dos pour la projeter contre le ciel. Cela faisait alors une dentelle mousseuse qui disparaissait dans l'air ou me retombait en pluie tiède sur le visage. Mais au bout de quelque temps, j'avais la bouche brûlée par l'amertume du sel. Marie m'a rejoint alors et s'est collée à moi dans l'eau. Elle a mis sa bouche contre la mienne. Sa langue rafraîchissait mes lèvres et nous nous sommes roulés dans les vagues pendant un moment. Quand nous nous sommes rhabillés sur la plage, Marie me regardait avec des yeux brillants. Je l'ai embrassée..."




Albert Camus
"L'Étranger"




María,
18.08.2010

Σάββατο, 14 Αυγούστου 2010

Όταν ο έρωτας θα φύγει...

Όταν ο έρωτας θα φύγει

θα με ξεχάσεις τόσο που σχεδόν

φοβάμαι να χαρώ αυτό που μας συμβαίνει.

Όταν ο έρωτας θα φύγει

θα είναι το κενό

χώρος που θα θυμίζει φονικό.




Μιχάλης Πιερής





Μαρία,
14.08.2010

Παρασκευή, 13 Αυγούστου 2010

Θερινή ανάπαυλα...

Θερινή ανάπαυλα στο Κυπαρίσσι μου. Αύγουστος, μήνας ξεκούρασης, παύσης και αποφάσεων. Φτιάχνω άλλη μια φορά τη βαλίτσα μου. Όλο βαλίτσες φτιάχνω τις τελευταίες μέρες. Αστάθεια. Άλλη μια φορά ανάμεσα στο «εδώ» και στο «εκεί».

Το σπίτι στο χωριό το νιώθω πάντα πιο «σπίτι». Ισορροπία. Ηρεμία. Περισυλλογή. Για πρώτη φορά από τότε που ήρθα, νιώθω «εδώ» ή τουλάχιστον πιο «εδώ».

Σου έχει τύχει καμιά φορά να έχεις διαβάσει ένα βιβλίο και μετά από πολύ καιρό να θέλεις ξαφνικά να το ξαναδιαβάσεις χωρίς να θυμάσαι το γιατί; Να μη θυμάσαι ακριβώς την ιστορία, όμως να θυμάσαι τη γεύση που σου άφησε, την εντύπωση που σου προκάλεσε και να νιώθεις την ανάγκη να ξαναχαθείς στον κόσμο του; Πέρυσι είχα πάθει το ίδιο με «Τα Δένδρα» της Μαργαρίτας Λυμπεράκη, θυμάσαι; Φέτος ήθελα να ξαναδιαβάσω το «Τάλγκο» του Αλεξάκη. Δε ξέρω το γιατί, αλλά το ήθελα. Θυμάμαι επίσης πως μία από τις τελευταίες μέρες στη Βαρκελώνη, καθώς περίμενα στο σταθμό Sants, είδα στις μεγάλες οθόνες τη λέξη “Talgo”, το τρένο που ένωνε την Ισπανία με τη Γαλλία. Και ξαναθυμήθηκα το βιβλίο.

Πήγα στην παραλία. Η θάλασσα του χωριού μου είναι η καλύτερη του κόσμου. Η θάλασσα ήταν ήρεμη. Κολύμπησα αρκετή ώρα. Αισθάνθηκα ελεύθερη. Πάντα η θάλασσα μου έδινε μια αίσθηση ελευθερίας. Η θάλασσα και η θέα των πόλεων από ψηλά. Ελευθερία.

Τέλειωσα το «Τάλγκο» σε πέντε ώρες- ίσως και λιγότερες. Άρχισα να θυμάμαι γιατί ήθελα να το ξαναδιαβάσω. Έκλεισα το βιβλίο. Σκέψεις. Αποφάσεις.

Απόψε ήταν νύχτα των πεφταστεριών. Δεν κατάφερα να δω κανένα. Και είναι κρίμα γιατί είχα μια ευχή να κάνω. Ίσως την επόμενη φορά- ποιος ξέρει;

Καθισμένη στο μπαλκόνι. Ο ουρανός καθαρός. Μπορώ να δω τα αστέρια να λαμπυρίζουν. Ακούω τα κύματα της θάλασσας. Γαλήνη.

Θα κοιμηθώ με ανοιχτά τα παράθυρα. Να ακούω τη θάλασσα. Συντροφιά.
Μαρία,
12.08.2010

Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2010

Tal vez...

Siempre nos quedará un "tal vez"...




María,
2.08.2010

"Ton adieu..."

(Το είδα γραμμένο από ένα φίλο...)


"Ton adieu, je n'y crois pas du tout, c'est un au revoir, presqu'un rendez-vous"...


Συμφωνώ.




Μαρία,
2.08.2010

Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010

Σκόνη στον άνεμο.

Όλα είναι σκόνη στον άνεμο.

Και τα όνειρα που κάναμε..
και αυτά που δεν κάναμε...
και οι στιγμές που ζήσαμε...
και άλλες τόσες που δε ζήσαμε...
που δεν προλάβαμε να ζήσουμε...
όσα τελείωσαν...
όσα αφήσαμε στη μέση...
όσα έμειναν...
όσα χάθηκαν...
σκόνη στον άνεμο...
όλα...




...

I close my eyes
only for a moment
and the moment's gone
all my dreams
pass before my eyes a curiosity
dust in the wind
all we are is dust in the wind...

Same old song
just a drop of water
in the endless sea
all we do
crumbles to the ground
though we refuse to see
dust in the wind
all we are is dust in the wind

Now, don't hang on
nothing last forever
but the earth and sky
it slips away
And all your money
won't another minute buy

Dust in the wind
all we are is dust in the wind
dust in the wind
everything is dust in the wind ...










Μαρία,
1.08.2010