Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Οι πόρτες που κλείνουν, οι πόρτες που ανοίγουν...


Το είδα τελικά. 

Αυτό που πριν από δύο μήνες έγραφα δειλά, ενώ τα μάτια μου ήταν ακόμα υγρά και μελαγχολικά από εκείνη τη μη εκπλήρωση, αποδείχθηκαν τελικά αλήθεια. 

"Σήμερα έκλεισε μια πόρτα, αύριο θα ανοίξει μια άλλη".

Συμπέρασμα: να σηκώνεσαι και να κοιτάς μπροστά. 


Μ. 
Αθήνα
01.09.2015

Δεν υπάρχουν σχόλια: