Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

Η στιγμή της 30ης (28ης) του μηνός... VII.








Σήμερα το απόγευμα, άνοιξα το πίσω παράθυρο του σπιτιού για να απλώσω τα ρούχα. Ξαφνικά είδα ότι ο ουρανός είχε αλλάξει χρώμα, μια ψιλή βροχή είχε αρχίσει την καθοδική της πορεία, κι εκεί ψηλά πάνω από τα κτίρια, ορθωνόταν ένα τεράστιο ουράνιο τόξο. Καθαρό και μεγάλο. Νομίζω ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα ένα τόσο όμορφο και μαγικό ουράνιο τόξο! 

Σκέφτηκα αμέσως ότι αυτός ήταν ο πιο ωραίος και αισιόδοξος τρόπος για να αποχαιρετίσει κανείς την εβδομάδα, τον μήνα και τον χειμώνα. 

Το χάζευα για ώρα, μέχρι που τα σύννεφα το απορρόφησαν και το πήραν μαζί τους. Τότε έκλεισα το παράθυρο, έβγαλα την απλώστρα και άπλωσα τα ρούχα μέσα. Και δεν ξέρω γιατί, αλλά έχω την αίσθηση ότι όση ώρα άπλωνα, ένα χαμόγελο ζωγραφιζόταν στα χείλη μου...




Μ.
28.02.2014
Βαρκελώνη


Δεν υπάρχουν σχόλια: