Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου 2017

Malinconia della partenza...




Θέρος.

Αλλαγές. Αναχωρήσεις. Έπιστροφες. Ευχάριστες στιγμές. Φίλοι. Γλέντια. Χαρές. Το λιμάνι του Πειραιά. Πλοίο για τις Κυκλάδες. Μπλε. Φως. Ένα νησί. Σοκάκια. Σανδάλια. Αμμουδιά. Μπάνιο. Κοκτέιλ με πολύχρωμα καλαμάκια. Κοριτσοπαρέα. Γέλια. Καραβάκι. Η διαδρομή Πάρος-Αντίπαρος. Το νησί που επιστρέφουμε. Λιμανάκι. Σούρουπο. Πρωινό κάτω από τις βουκαμβίλιες. Συζητήσεις. Χρόνος. Αμαρέτο λεμόνι. Ξενύχτια. Άλλες αναχωρήσεις. Αύγουστος. Το χωριό. Ο παππούς. Το σπίτι. Το φυστίκι μου τραπεζάκι. Θερινά αναγνώσματα. Σελίδες που γεμίζουν άμμο. Μαλλιά που ξανθαίνουν. Δέρμα που μαυρίζει. Η μυρωδιά του αντηλιακού. Ψάθινα καπέλα. Κορίτσια στον ήλιο. Βράδια με παγωμένη μαστίχα. Ο ήχος των κυμάτων. Γόνεις. Ένα "μη φοβάσαι". Δεκαπενταύγουστος. Η γιορτή μου. Κεράσματα. Το γιασεμί μας. Οι βασιλικοί. Οι αναμνήσεις που χτίζονται. Άλλες αναχωρήσεις. Ανατολή. Λεωφορεία. Ένα άλλο νησί. Χρώματα. Σμαραγδί. Κι αλλα καραβάκια. Βουτιές. Παιχνίδια κάτω από τον ήλιο. Το μπλακ άουτ ένα βράδυ στη Χώρα. Τα αστέρια. Πόσα αστέρια. Τι ουρανός. Τι στιγμή. Επιστροφές και άλλες αναχωρήσεις. Άλλες χαρές. Οικογένεια. Το ΚΤΕΛ. Ένας ακόμα σταθμός. Η Ελλάδα πάνω κάτω, πέρα-δώθε. Τοπία, δρόμοι. Στον τελευταίο σταθμό το σκηνικό αλλάζει. Βροχιές. Ο αέρας που μυρίζει μουσκεμένο χώμα. Ο αέρας που μυρίζει φθινόπωρο. Θέρους τέλος.



Σεπτέμβρης. 

Αθήνα. Για λίγο. Πάλι αποχαιρετισμοί. Πάλι αντίο. 
Κι αυτό το βάρος, αυτή η αγωνία για το εκεί. Όλα καινουργια και πρώτη φορα όλα αβέβαια. Τι θα συναντήσω; Πώς θα ειναι "το αλλο μου φθινόπωρο"; Ανασφάλεια. Καινούργιο σπίτι, καινούργια γειτονιά, καινούργια καθημερινότητα. Βαλίτσες και αεροδρόμια.  Αύριο ξεκινάει άλλος ένας κύκλος στη Βαρκελώνη. 




Μ.
05.09.2017
Αθήνα


Υ.Γ. Φωτογραφία: τελευταίο αυγουστιάτικο σούρουπο στο πιο όμορφο χωριό του κόσμου (μου). Κυπαρίσσι Λακωνίας.