Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012

"Μίλα μου ψιθυριστά...





... αν μου μιλάς γι αγάπη..."








*William Shakespeare














Και κάπως έτσι η ζωή μου γέμισε με ένα ακόμα γλυκό 25...








Μαρία, 
25.01.2012

Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2012

"Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη..."


Σάββατο βράδυ, διαφορετικό από τα προηγούμενα.
Μένω σπίτι.
Μπροστά μου ένας σωρός από βιβλία, χαρτιά, σκέψεις και άγχος.

Μου 'ρθε στο μυαλό αυτός ο στίχος του Λειβαδίτη: 
"Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη..."

Μου λείπουν τα βιβλία μου. Αυτή η μεγάλη βιβλιοθήκη στο δωμάτιό μου στην Αθήνα, γεμάτη με ποιητικές συλλογές, όμορφα μυθιστορήματα, τη συλλογή μου από τους Μικρούς Πρίγκιπες σε όλες τις γλώσσες... "Σπίτι σου είναι εκεί που έχεις τα βιβλία σου"- δε θυμάμαι ποιος μου το είπε.
Το σκέφτομαι συχνά αυτό. Ίσως περισσότερο από όσο θα έπρεπε. Και με απασχολεί. Kαι πιο πολύ με απασχολεί που σκέφτομαι πώς θα μεταφέρω τα βιβλία μου εδώ. 

"Καθώς μένω στο δωμάτιο μου, 
Μου 'ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες..."


(ημιτελές)








Μαρία,
21.01.2012

Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012

Συναισθημάτων αλλαγές..





"Τom: Look, we don't have to put a label on it. That's fine. I get it. But, you know, I just... I need some consistency.

Summer: I know. 

Tom: I need to know that you're not gonna wake up in the morning and feel differently. 

Summer: And I can't give you that. Nobody can."


(500 days of Summer, 2009)






(Αυτές τις μέρες ξαναείδα αυτήν την τόσο όμορφη ταινία. 
Κι αυτή είναι μία από τις αγαπημένες μου ατάκες.
Και μία από τις μεγαλύτερες αλήθειες που μαθαίνω (και που καταλαβαίνω) μεγαλώνοντας.
Τα συναισθήματα των ανθρώπων μπορούν να αλλάξουν.
Και αλλάζουν.)



Μαρία,
15.01.2012

Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012

Ερωτηματικά






"Κατέληξα αρκετά γρήγορα στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει αναγκαστικά απάντηση στις απορίες που δημιουργούν τα ερωτηματικά."


Βασίλης Αλεξάκης
Η καρδιά της Μαργαρίτας








Μαρία,
14.01.2012

Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012

Συναισθηματική Απο-δεύσμευση...




...που λυτρώνει.


















"Ya estoy curado, anestesiado
ya me he olvidado de ti
Hoy me despido
de tú ausencia
ya estoy en paz...

Ya no te espero
ya no te llamo
ya no me engano
Hoy te he borrado
de mi paciencia
Hoy fui capaz...

Desde aquel día
en que te fuiste
yo no sabía
que hacer de ti
Ya están domados
mis sentimientos
mejor así...

Hoy me he burlado
de la tristeza
Hoy me he librado
de tu recuerdo
Ya no te extraño
ya me he arrancado
ya estoy en paz...
Ya estoy curado, anestesiado
ya me he olvidado
Ya estoy curado, anestesiado
ya me he olvidado..."



Se acabó.










M.

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2012

Εορτών Απολογισμός





Τελευταίες ώρες στο "εδώ" σπίτι, λίγο πριν την επάνοδο στο "εκεί". 

Άλλη μια φορά βρίσκομαι μπροστά στις ξέχειλες βαλίτσες κι αναρωτιέμαι πώς πέρασαν πάλι οι μέρες τόσο γρήγορα.

Άλλη μια φορά δεν μπορώ να αποφύγω το συναισθηματικό ταλαύντευμα (ποτέ δεν θα μπορέσω νομίζω), ωστόσο σκέφτομαι ότι αυτές τις γιορτές ήταν τόσο όμορφες, τόσο ζεστές, τόσο γλυκιές, που φεύγω γεμάτη.

Κοιτάζω τη φωτογραφία με τα δώρα μου.
Αυτές τις γιορτές γέμισα δώρα! Κι εμένα και τους άλλους.
Και στο μυαλό μου έρχεται αυτό που μας έλεγε μια καθηγήτρια στο γυμνάσιο ότι "όταν παίρνεις, γεμίζουν τα χέρια σου, αλλά όταν δίνεις γεμίζει η καρδιά σου. Κι όταν κάνεις αρμονικά και τα δύο, γεμίζει η ζωή σου."


Αυτές τις γιορτές ένιωσα γεμάτη τη ζωή μου.
Κι έτσι γεμάτη, επιστρέφω ξανά...






Μ.
08.01.2012



Σάββατο 31 Δεκεμβρίου 2011

Πες κάτι...







Αυτό ήταν το τελευταίο που διάβασα στους αθηναϊκούς δρόμους το τελευταίο απόγευμα του 2011. Εύχομαι το 2011 να λέμε πολλά "κάτι" και να γεμίζουμε τη ζωή μας. 

Καλή Χρονιά!




Μαρία
31.12.2011